Reeën gaan tegen de schemering eten. In het vroege voorjaar eten ze sappige knoppen, en scheuten van bomen, struiken, aangevuld met kruiden uit slootranden en bermen. In de winter is er minder goed verteerbaar voedsel, dan wordt er meer houtig voedsel gegeten zoals bijvoorbeeld boombast en eikels. De spijsvertering van het ree is optimaal ingericht voor kruidachtig gewassen.

Reeën bepalen hun voedselplanten aan de geur- en smaakstoffen. De keus van het Ree om bepaalde planten te eten wordt dus bepaald door ruiken en proeven. Het is ook belangrijk dat zij de plek waar zij hebben gegeten inprenten. Reeën hebben vaste paden (wissels) door hun gebied. Als zij daarlangs trekken komen ze langs het voedsel. Onervaren Reeën leren van ervaren soortgenoten waar ze het beste voedsel kunnen vinden. Vermoedelijk is de geit die de beste plekjes weet de leidende geit.

Reeën zijn vluchters. Hun energiehuishouding is daarop ingericht. Zij zetten door hun spijsvertering relatief snel voedsel om in energie. Ze eten bijna alleen plantaardig voedsel. De bacteriën in de magen van het ree breken de plantaardige vezels af. Een ree herkauwd de pensinhoud inclusief de pensbacteriën zodat de vezels beter verteren de bacteriën sterven. Dat komt onder andere door het toevoegen van lucht tijdens het herkauwen. Daardoor komen verderop in de spijsvertering de voedingsstoffen in een voor het ree opneembare vorm beschikbaar. Die bruikbare voedingsstoffen worden door de wanden van het hele magen- en darmstelsel opgenomen voor het lichaam.

Reeën hebben ten opzichte van andere herkauwers een hoge stofwisseling en een kleine pensinhoud. Zij moeten dus per tijdseenheid veel energie uit hun voedsel halen en in vergelijking met ander wilde herkauwers zoals Edelherten en Damherten vaker eten.

Reeën eten daarom bij voorkeur licht verteerbaar, eiwitrijk voedsel. In de voedselrijke perioden eten zij niet alles wat ze voor de bek komt, zoals echte grazers dat doen, maar zoeken het voedsel zorgvuldig, hapje voor hapje, uit. Het lijken snoepers, maar eigenlijk zijn ze intensief bezig het beste van het beste uit te zoeken. Dat noemen we 'concentrate selectors'. Hun smalle snuit is daar zeer geschikt voor.

Het voedsel, de spijsvertering en de energiehuishouding bepalen de gezondheid van het ree. De gezondheid van het ree is daarom een belangrijke aanwijzingen of er voldoende voedsel en rust in een gebied aanwezig is voor de aanwezige reeën. Mits je het voedsel en de rust voor reeën kunt bepalen in een gebied kun je bepalen of en hoeveel reeën in dat gebied kunnen leven, de draagkracht.