Zodra een ree onraad bemerkt, spreidt het de spiegel en dat levert een optisch signaal dat in het open veld zeer goed zichtbaar is. De overige reeën worden hierdoor attent en zekeren. Zodra er één ree vlucht, gaat de rest mee. Mestal het bos of struweel in.

In het bos vlucht het ree over kleine afstanden. Het kent die dekking waarschijnlijk goed en gebruikt die kennis om de situatie in te schatten en met zo min mogelijk inspanning de bedreiging te ontlopen waarbij het ree liever in haar eigen gebied blijft en rondjes draait dan dat het naar een voor het dier onbekend gebied gaat. 

Veldreeën gedragen zich meer dan gewone reeën als kuddedieren. De in de herfst gevormde sprongen zijn bij veldreeën veel groter dan bij reeën in dekkingsrijk gebied. Sprongen van enkele tientallen stuks zijn geen zeldzaamheid. Voortdurend zijn enkele reeën uit de sprong wachters. Steeds is er minstens één ree die de omgeving in de gaten houdt, terwijl de rest eet, herkauwd of rust.  

In tegenstelling tot de reeën die naar de dekking vluchten en daar kleine min of meer cirkels in hun gebied vluchten, Vluchten de veldreeën in hun gebied, als na de oogst een groot deel van de dekking is verdwenen, over grote afstanden voor hun veiligheid. Maar ook hier is dit binnen het hun bekende gebied. De cirkels zullen alleen vele malen groter zijn. Pas als de dreiging levensbedreigend wordt zullen het normale gedrag los laten en de risico's van een vreemde omgeving negeren en die vreemde omgeving in vluchten.