Het zien

Het gezichtsvermogen van Reeën is maar matig ontwikkeld. Het Ree ziet onscherpe beelden met weinig scherptediepte. Alleen grote objekten worden herkend. Bewegingen worden uitstekend waargenomen. Een volkomen stilstaand mens wordt door een Ree niet waargenomen, de geringste beweging maakt het echter wantrouwend. Het gevolg van die onzekerheid is dat het ree geruime tijd gaat zekeren. Soms laat het Ree dan de kop zakken alsof het wil gaan grazen, maar het houdt ons dan echter goed in de gaten. Af en toe werpt het, snel, de kop op. De geringste beweging doet het Ree dan vluchten. Het vermoeden bestaat dat Reeën wel kleuren kunnen zien, maar in beperkte mate.

Het horen

Het gehoor is bij Reeën goed ontwikkeld. Ze zijn in staat om geluiden te herkennen en ook de richting van het geluid te bepalen door de oorschelpen afzonderlijk te draaien. Het Ree weet goed de geluidte omderscheiden die wel of geen gevaar betekenen. Ze wennen aan veel voorkomend geluid. Het geluidsvolume is daarbij niet van belang. De trekker van de boer of een straaljager verontrust ze niet, een het zachte geluid van een brekend takje kan ze doen vluchten.

Het ruiken

Het reukvermogen is het belangrijkste en best ontwikkelde zintuig van het Ree. De afstand waarop een Ree geuren kan waarnemen van de mens wordt geschat op 300 - 400 meter. Bij het zoeken naar voedsel en bij het onderlinge contact wordt steeds de neus gebruikt.
Bij het foerageren wordt rekening gehouden met de wind. Kalveren staan dan meestal zodanig ten opzichte van de moeder dat zij die kunnen ruiken, enz. We vermoeden daarom dat de meeste reacties en gedragingen van het Ree gebeuren op basis van wat met de neus wordt waargenomen.

De mens	Het ree

Het proeven

Het ervaren van een bepaalde smaak gebeurt door middel van smaakpapillen die in de mondholte, met name aan de tong, aanwezig zijn. Smaakprikkels worden via zenuwen doorgegeven aan de hersenen. Onderzoek heeft uitgewezen dat Reeën voorkeur hebben voor plantensoorten met bepaalde smaakstoffen. Het grote aantal smaakpapillen bevestigd dat het Ree in staat is voedsel op smaak te selecteren.

 Het voelen

Over het gebruik van de tastzin door het Ree is niet veel bekend. Er bevinden zich wel stugge tastharen in de omgeving van de mond en de neus waardoor tastprikkels via zenuwen naar de hersenen worden geleid. Er is echter geen specifiek gedrag bekend waarbij deze worden gebruikt.