Er zijn meerdere soorten reeën die er verschillend uitzien. 

Het Ree dat in Nederland voorkomt, het Europees Ree (Capreolus c. capreolus) komt voor in geheel Europa tot ver in Rusland en Turkije.  Reeën komen voor in laagland, in het middelgebergte en in het hooggebergte. De aanwezigheid van reeën wordt grotendeels bepaald door de aanwezigheid van afwisselend dekking en open terrein. Die vormen samen de basis voor het biotoop van het Europees ree. In het oostelijk deel van Europa komt het Siberisch ree voor, dat groter is dan ons ree.

Historie
Reeën zijn de meest voorkomende hertensoort in Europa. De soort leeft hier al 600.000 jaar geleden. Toen strektte de koude steppe zich uit van de Atlantische Oceaan naar het Verre Oosten en leefden de reeën van het zuidwesten van Frankrijk langs de Middellandse Zee tot aan de rand van de Karpaten. Daarna is de gemiddelde temperatuur gaan stijgen. De reeën bezetten in die periode de huidige leefgebied ten noorden van de Alpen. En ontwikkelden zich verder.
Aan het einde van de laatste ijstijd is het ree een van de meest voorkomende hertensoorten in Europa en een veel voorkomende jachtbuit van de toen levende mensen. Dat begint in de late middeleeuwen in grote delen van Europa te veranderen door de steeds toenemende ontbossing. Daardoor verliezen de reeën en veel andere dieren een aanzienlijk deel van hun leefomgeving.

Maar inmiddel wordt de reeënpopulatie meer en meer zorgvudig beheerd met als gevolg een toename van de populatie reeën.