Reeën komen in ons land thans in vrij grote aantallen voor. Het zijn prachtige dieren met ieder exemplaar zijn eigenschappen. Toch is het niet verstandig ze te zien als individuele reeën. Beter is de reeën te zien als een groep dieren van dezelfde soort die samen zichzelf instand proberen te houden, dus met elkaar in een bepaald gebied leven. Zo'n groep dieren vormt samen een populatie.

In de populatie vindt geboorte en sterfte plaats. Die zorgen samen dat de populatie blijft bestaan, uitsterft of groeit. Met name de geslachtsverhouding, verhouding tussen reebokken en reegeiten, is van grote invloed op de jaarlijkse groei van de populatie, de aanwas.

De aanwas zorgt er elk jaar voor dat de reeënstand en als de reeën overal voorkomen reeëndichtheid in juni tussen de 105% en 135% is van de in het voorjaar aanwezige reeën. Wanneer we over reeëndichtheid spreken, spreken we altijd over het aantal reeën per oppervlakte-eenheid.

Tegenover aanwas staat dan de sterfte. De oorzaken van sterfte onder reeën zijn meestal verkeer, verdrinken, maaien, stroperij, afschot, ziektes en ouderdom. In gebieden met hoge dichtheden van wilde hoefdieren zijn het de reeën die het eerst verdwijnen/migreren of sterven. Reeën zijn heel gevoelig voor verstoring en onrust in hun omgeving. Zij sterven zelfs door die stress.

Het is echter ook de oorzaak voor de grote verspreiding van reeën in Nederland. De reeën- of reewildstand is het aantal dieren dat in een gebied leeft. Bijvoorbeeld: Er leven 12 reeën in dit bos. De geschatte reewildstand of reeënpopulatie in Nederland was, in 2007, circa 65.000 dieren.